Eind september vorig jaar heb ik contact gezocht met Jacqueline. Dit vanwege onze zoon, toen 8 jaar, die gewoon niet lekker in z’n vel zat. Hij werd heel snel boos om de kleinste dingetjes. Enorme woede uitbarstingen, en het leek voor ons soms echt uit het niets te komen. Met hem praten was onmogelijk op zo’n moment, maar ook wanneer hij weer rustig/er was, was het enigste wat hij zei: ‘Er is niets.’ Terwijl het zo overduidelijk was, dat er een heleboel was. Maar zodra je doorvroeg, werd hij weer heel kwaad..

Als moeder vond ik het enorm frustrerend. Je voelt je zo machteloos. Je ziet je kind eenzaam en ongelukkig zijn op zo’n moment, en je wilt niets liever dan hem helpen maar je hebt geen idee meer hoe. Het drukte ook steeds meer een stempel op ons gezinsleven.

Ik volgde Jacqueline al een tijdlang op insta, en bij haar las ik over NEI-therapie. Met de gedachte van ‘niet geschoten altijd mis’, wilde ik dit heel graag een kans geven. Alleen, moet je kind dat dan ook nog willen.. Dat was nog wel even een dingetje maar uiteindelijk was hij zo ver, en hij wilde met me mee.

Het was (voor mij) een hele interessante sessie. Hij had last van bepaalde emoties en gedachten die ik ervaren had tijdens de zwangerschap en nooit verwerkt had. Maar ook, dat hij zich niet gewenst voelde. Eenzaamheid, verlaten.
Hij is destijds te vroeg geboren, en heeft hooguit een halve minuut op m’n borst mogen liggen. Toen werd hij vanwege ademhalingsproblemen van me afgehaald en meegenomen. Uren later mocht ik hem pas weer zien, toen hij in de couveuse lag. En in de dagen erna hield je je kind max. twee keer per dag vast. Het is dus absoluut geen fijne start voor ons samen geweest. Al deze emoties die hij toen gevoeld heeft mocht hij tijdens deze sessie gaan verwerken en loslaten. Na deze sessie merkte ik al wel een kleine verbetering. Hij zocht iets meer toenadering en liet me al iets meer toe. Maar toen hij kort daarna weer uit het niets kwaad werd, wist ik, we zijn er nog niet.

Daarom ben ik nog een keer alleen terug geweest, en heeft Jacqueline hem kunnen behandelen via mij. Ik voelde me altijd afgewezen door hem, hij wilde bv nooit een knuffel oid. Tijdens de sessie kwam naar voren dat hij juist niets liever dan een knuffel wilde, maar geen idee had hoe. Ook hier zaten weer bepaalde oude emoties en gedachten in de weg. Deze hebben we tijdens de sessie mogen verwerken.

Vanaf die tijd gaat het beter met hem. Hij zal nooit een grote knuffelaar worden, maar hij laat me wel weer toe. Ik weet nog dat we in een speeltuin waren, en hij had zich bezeerd. Enorm huilen.. en ik mocht hem gewoon troosten. Voorheen werd hij dan meteen kwaad. Duwde hij me weg, maar nu kon ik mijn arm om hem heenslaan en liet hij die daar ook gewoon liggen. Dat was voor mij echt een besefmomentje van, wauw!

Voor ons heeft het enorm goed geholpen en ik kan NEI therapie dan ook aan iedereen aanbevelen!